НЕ ПРОПУШТАЈ

(РЕТРО) ЖИВОТОТ ВО ЈУГОСЛАВИЈА

 

Тогаш никој не прашувал за национална припадност, имотната состојба не е била важна, но луѓето ги ценеле карактерните црти и особини.

Во тоа време не биле ретки приказните за луѓе кои од обични квалификувани работници дошле до директор на работната организација. Вработените добивале ваучери за топол оброк, и тие јаделе во ресторани, друштвени кујни и киосци со топли виршли. Во Југославија било сметано за природно и сосема нормално на вработените да им се плати топол оброк.

Работното време било од 7:00 до 15:00 часот, со пауза, која обично се вршела во горенаведените кантини. Сабота и недела биле неработни денови освен за оние кои работеле во организацијата во која природата на работа треба да се направи и за време на викендот.

И за време на празниците и годишните одмори, вообичаено овде биле и постоеле главно бараките и камповите на работните одморалишта, кои повторно биле дел од организацијата на синдикатите. Тоа можело да се плаќа на рати во текот на годината, но овој семеен одмор бил сосема нормален и ретки се оние кои не го посетиле ниту еднаш таков одмор познат и со соодветното име по локацијата – работно одмаралиште.

Платите вообичаено биле исплаќани во најголем дел во готово, во рамките на компанијата. Парите биле затворени во посебен плик со наведени основни факти и податоци за работникот и други информации поврзани со пресметката на платите. За помали проблеми биле во можност да го користат неплатеното отсуство, боледувањето и систематските прегледи кои биле потребни и биле спроведувани во сите компании.

Ако настанало случај на смрт, работникот имал право на бесплатен погреб. Ако смртта се случувала во текот на работниот век, а не во текот на пензионирањето, во истата организација/ компанија на работа можел ведна да биде вработен било кој член на потесното семејство, а на членовите им се овозможувало да продолжат да имаат приход на пари.

Погледнете го видеото:


Close
WpCoderX